week 2

Deze week staat in het teken van school.

Met Anja, onze lieve 'hulp' die ons met raad en daad bijstaat. Vorige week heeft ze ons een televisie gebracht en een dvd speler. We kennen Anja via een nicht van Andrea. Anja woont nu 12 jaar op Mallorca.
Voor alle vragen kunnen we bij haar terecht. Als we haar toch niet hadden!!!!

Maandag zal ze met ons meerijden naar een ambtenaar die de school plaatsingen regelt. Ja, het gaat echt allemaal anders hier. We hadden bedacht dat het fijn zou zijn als Sem en Julia in Portol naar school zouden kunnen gaan.
Helaas pindakaas....na het invoeren van de NAW gegevens , de nodige stempels, handtekeningen en parafen vertelde deze meneer dat er op 1 school maar plaats is.....in Pont d'Inca, de wijk Son Macia....ongeveer 15 minuten rijden met de auto van ons huis....
Tsja, er was echt weinig keus. We hebben maar Ja gezegd en zijn daarna direct gaan kijken.
Een grote school...heel groot. Sem is geplaatst in de 3e klas ( groep 5) en Julia in de 1e klas ( groep 3).
Wel had de ambtenaar nog even doorgegeven dat we vanaf April een wijzigingsaanvraag konden indienen. En dan maakte het niet uit waar je keuze naartoe uitgaat. Waarom nu niet?
April...dat klinkt nog wel heel ver weg...en dan gaat het in vanaf het nieuwe schooljaar!

Eenmaal in de school, werden we verwelkomd door een concierge. Het hek was voor ons open gegaan. School is voor ouders verboden terrein bleek later tijdens het gesprek, tenzij er iets was...
Aan de balie werden we door een administratief medewerker te woord gestaan. Veel boekjes met info kregen we mee, en ja, ze mogen morgen al naar school!!!!
Okey, dachten we toen...... Dat gaat snel...
We vroegen of we de klas nog even mochten zien, dat mocht wel ( enthousiast waren ze niet). Konden we morgen ook even bij de kinderen blijven tijdens de eerste schooldag?
Nee, was niet mogelijk. Mocht niet, vanwege de Spaanse wetgeving?
Sjee, we moeten onze kinderen dus op een nieuwe school brengen en direct weer wegwezen. We keken er nou al niet meer naar uit.

Dinsdagochtend de tassen gevuld met de pennendoos van de Gouden Emmer ( school uit NL) en wat fruit, drinken en brood.
Op school ons wederom gemeld bij de administratie. De Engels sprekende man liet ons en de kinderen kennismaken met de leerkrachten.

Sem kreeg Juf Trini, zij omhelsde hem en ons en het was goed. Wat een lieve juf. Ze had het eea in het Nederlands opgeschreven om hem te verwelkomen.
Sem liep zonder problemen met haar mee. Stak nog even zn duim omhoog, en weg was ie.
Julia krijgt Juf Kika. Een behoorlijk starre, ouderwetse juf, net iets groter dan Julia zelf.
 Hand in hand liepen ze weg. Julia was zo verrast, het ging zo snel, ze keek niet eens meer om!

Tsja, daar sta je dan als ouders. Pff, dat was heftig. Beiden met de tranen in onze ogen.
Dennis ging maar aan het werk, en Andrea en Gijs naar huis.
Om 13:45 Uur heeft Andrea ze opgehaald. Bij het hek. Eerst oogcontact met de juf van Julia maken en dan krijg je je kind pas weer mee :-) . Op zich een duidelijk systeem. Sem kwam zelf naar buiten. Ze hadden niks gegeten, dus behoorlijk honger. In de auto vol verhalen en met n mond vol brood.
Dag 1 zat erop. Wat zijn we trots op deze kanjers.

Woensdag dag 2 van school. Sem liep zo de auto uit en zei Dag Mam, tot vanmiddag. Helaas werkt dat bij Julia niet zo. Ze wilde niet. Moest wel mee naar binnen, door de hal. Helemaal alleen had ze dat nooit gedaan. Op het schoolplein ( Helemaal verboden terrein voor ouders , Andrea werd echt de toegang geweigerd), moeten alle kinderen opstellen in hun eigen rij en achter de juf naar binnen.
Julia huilde, huilde zo, ze werd aan haar hand meegenomen door de juf. Verschrikkelijk om te zien. Ze kan niets zeggen tegen haar, en het is een meisje wat door heel veel te vragen altijd bevestiging zoekt en vooral veel contact zoekt met haar juf.

Dag 3 ging al iets beter, ze huilde wel, maar liep rustig mee. Sem zat waarschijnlijk allang in de klas. Die heeft er totaal geen moeite mee.
Ze kwam s middags naar buiten en wilde spelen met een meisje. Dat had ze al afgesproken....hoe ze dat voor mekaar heeft gekregen? Omdat we zo ver weg va school wonen is dat spelen niet echt handig....

Vanmorgen, de 4e dag op school, huilde Julia niet, ze liep zo met een meisje mee!
Yes, step by step lukt t wel. Alweer n mijlpaal. Andrea moest weer naar de administratie. Ze hadden beiden allerlei briefjes mee naar huis gekregen , in het Catelaans, en wilde wel graag iets meer duidelijkheid over het onderwerp Carnaval, volgende week...
Ook hier is er geen ontkomen aan.