maandag 11 februari 2013

week 3

Het ging zo goed met het wegbrengen s morgens naar school. Maandagochtend liep Julia zo naar haar 'rijtje' toe op het schoolplein.
Helaas was dit dinsdag weer over. Natuurlijk was het ons wel duidelijk dat deze week de Carnaval centraal zou staan. In Sem zijn agenda had de juf geschreven dat hij verkleed mocht komen op school.
Maar hier in Spanje is verkleden dan ook echt verkleden. De moeders moeten daar die ochtend behoorlijk wat werk van hebben gehad!
De meest mooie en aparte creaties hadden de kinderen aan. Julia schrok zich kapot. En ze huilde. Zo sneu. Ze liep weer huilend met de juf mee.
 Onze kinderen hadden zich overigens niet verkleed, daa hadden ze geen zin in. Wilden ze in Nederland ook nooit. Prima wat ons betreft.
Ze vielen nu natuurlijk helemaal op.

Woensdag mochten de kinderen iets op t hoofd dragen en donderdag iets om de nek.?
Sem deed er aan mee, Julia niet.
Vrijdag was de grote parade. Sem als Kung Fu
 en Julia als matroos. Stad en land afgezocht naar een matrozenpet voor haar en voor Sem een gele band van Anja geleend.
Tijdens de optocht keek Sem heel beteuterd. Wat een overdreven gedoe, dacht hij.


Julia liep ook mee, zonder hoedje! Wat een eigenwijze drol toch!



Afijn, de optocht, waarvan de kleuters met hun tenues wel erg goed scoorden, liep over het parkeerterrein. 550 kinderen en alle ouders/opa's en oma's etc.
Wat een hectiek. Na de optocht mochten de kinderen bij hun eigen klas hun eigen meegenomen eten van het buffet ophalen en opeten.
Sommige ouders waren niet over een nacht ijs gegaan. Wat een cakes en taarten en andere zelfgemaakte lekkernijen. En alles Zoet. Zoetigheid en chips. Tja, da' s ook ff wennen....
Andrea had niet zo haar best gedaan, die was het kats vergeten. Staat niet zo netjes natuurlijk voor ' een nieuwe', maar ja. Er was origens meer dan genoeg te eten en te drinken. De kinderen konden een uur eerder mee naar huis.

Zaterdag is Dennis gaan proefrijden in een auto. Andrea rijdt op dit moment nog in een huurauto.

Zondag zijn we heul burgelijk naar t strand geweest. PortoCristo heet het stadje en waarschijnlijk in de zomer mega druk. Nu was t zalig rustig, een enkele Duitser, de lokale bevolking en wij. De kinderen met hun blote voetjes in de branding. Bijna vakantie! Hoe moeilijk het soms doordeweeks ook is, dit soort momenten maakt veel goed.

Bij thuiskomst nog n fikkie gestookt in onze buitenoven. Hij doet 't hoor!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten